انفجار موشک نیو گلن و تأثیر آن بر برنامه بازگشت انسان به ماه

آزمایشی که طبق برنامه پیش نرفت

در تاریخ ۲۸ مه، مهندسان شرکت بلو اوریجین در حال انجام آزمایش «استاتیک فایر» بودند؛ آزمایشی که طی آن موتورهای موشک روشن می‌شوند، برای مدت کوتاهی کار می‌کنند و سپس خاموش می‌شوند تا عملکرد آن‌ها پیش از پرتاب واقعی ارزیابی شود. اما این آزمایش طبق برنامه پیش نرفت و موشک دچار انفجاری عظیم شد.

ابعاد انفجار

شدت انفجار به حدی بود که گزارش‌ها از مشاهده آن در فاصله‌ای بیش از ۲۰۰ کیلومتر حکایت دارند. همچنین موج انفجار در مناطق اطراف چنان قدرتمند بود که ساکنان محلی آن را با لرزشی مشابه یک زمین‌لرزه ۲.۵ ریشتری مقایسه کردند.

این حادثه تنها به نابودی موشک ختم نشد. سکوی پرتاب اختصاصی بلو اوریجین نیز به شدت آسیب دید و عملاً از بین رفت. برخی تحلیلگران این رویداد را بزرگ‌ترین انفجار یک موشک از زمان انفجار موشک N1 شوروی در دهه ۱۹۷۰ می‌دانند.

تأثیر بر برنامه آرتمیس

بلو اوریجین اعلام کرده است که بازسازی سکوی پرتاب حدود یک سال زمان خواهد برد، اما برخی برآوردهای ناسا نشان می‌دهند که روند بازسازی و بازگشت کامل به عملیات ممکن است تا سال ۲۰۲۸ طول بکشد؛ همان سالی که طبق برنامه فعلی، مأموریت بازگرداندن انسان به ماه باید انجام شود.

اهمیت این موضوع از آنجا ناشی می‌شود که موشک نیو گلن قرار بود فرودگر «بلو مون» را به فضا حمل کند. این فرودگر در آینده وظیفه انتقال تجهیزات و حتی فضانوردان به سطح ماه را بر عهده خواهد داشت. علاوه بر این، قرار بود بلو اوریجین در کنار اسپیس‌ایکس در مأموریت Artemis III نقش مهمی ایفا کند و آمادگی سامانه‌های خود را برای عملیات ماه‌نوردی به نمایش بگذارد.

سناریوهای پیش رو

اکنون، با از بین رفتن موشک نیو گلن و تنها سکوی پرتاب بلو اوریجین، سناریوهای جدیدی مطرح شده‌اند. ممکن است بخش بزرگی از مسئولیت مأموریت‌های ماه به دوش اسپیس‌ایکس بیفتد، یا حتی برنامه زمانی بازگشت انسان به ماه با تأخیر مواجه شود.

رقابت با چین

در همین حال، چین نیز برنامه‌ای بلندپروازانه برای فرود فضانوردان خود بر سطح ماه تا سال ۲۰۳۰ دارد. بنابراین هرگونه تأخیر در برنامه آرتمیس می‌تواند رقابت فضایی میان ایالات متحده و چین را حساس‌تر و فشرده‌تر از همیشه کند.